درباره نمایشگاه اخیر الهه معتمدی مقدم در آرت وال (مجموعه ریشه)
ملاقات
نمایشگاه آرتوال «ملاقات / Encounter» اثر الهه معتمدی مقدم، متولد ۱۳۶۶ و دارای مدرک کارشناسی شیمی، از ۱۲ تا ۲۶ دیماه ۱۴۰4 در گالری ریشه ۲۹ برگزار شده و در این مدت میزبان مخاطبان بوده است. این نمایشگاه در روزهایی آغاز شد که فضای اجتماعی تهران با التهاب و ناآرامی همراه بود و همین تقارن زمانی، به نمایشگاه معنایی فراتر از یک رویداد صرف هنری بخشید. ادامهدار شدن نمایشگاه در چنین شرایطی، خود به کنشی مقاومتی بدل شد؛ مقاومتی آرام و بیادعا که به جای فریاد، بر «ماندن» تأکید دارد.
الهه معتمدی مقدم که اهل اصفهان است، مسیر هنری خود را بر پایهی تجربهی زیسته، مطالعات روانشناسی تحلیلی یونگ و گرایشهای معنوی بنا کرده است. این ترکیب میان نگاه علمی (برآمده از تحصیلات شیمی) و جستوجوی درونی، در فرم آثارش بازتاب یافته؛ آثاری که نه صرفاً روایت بصری، بلکه بازنمایی وضعیت روانی انسان معاصرند.
مجموعهی حاضر شامل طراحیهای کوچک، نقاشی و مجسمههایی با تکنیک پاپیهماشه است. انتخاب این متریال، واجد معناست: پاپیهماشه همزمان شکننده و قابل ترمیم است؛ درست مانند بدن فردی و جمعی در شرایط بحران. طراحیهای کوچک حالتی شبیه یادداشتهای شخصی دارند؛ لحظههایی از مواجهه با خود. مجسمهها نیز با فرمهایی نیمهانسانی و حیوانگون، وضعیت تعلیق میان غریزه و آگاهی را به تصویر میکشند؛ جایی که ناخودآگاه یونگی با تجربهی امروز پیوند میخورد.
پوستر نمایشگاه نیز بهعنوان یک متن تصویری مستقل قابل خوانش است. تصویر مرکزی، پیکرهای جهنده و دوگانه را نشان میدهد؛ موجودی که میان زمین و هوا معلق است، نه کاملاً در حال سقوط و نه کاملاً در حال پرواز. این حالت، استعارهای از وضعیت انسان معاصر است: موجودی سرگردان میان اضطراب و رهایی. رنگ صورتی ملایم بر زمینهای سرد و خاکستری، تضادی میان لطافت و خشونت میسازد؛ میان آسیبپذیری و ایستادگی. بافت خشن تصویر نیز با ماهیت پاپیهماشهی آثار همراستاست و جهان نمایشگاه را شکننده اما پابرجا نشان میدهد.
چیدمان اطلاعات پوستر به دو زبان فارسی و انگلیسی و بهصورت منظم در دو سوی تصویر، نوعی نظم بصری در برابر آشوب فرمی ایجاد میکند؛ گویی عقل و ساختار در برابر حرکت غریزی پیکره قرار گرفتهاند. به این ترتیب، مفهوم «ملاقات» نهتنها به دیدار مخاطب با اثر، بلکه به برخورد میان دو وضعیت روانی تعبیر میشود.
در این میان، نقش "هُدا سرگُردان" بهعنوان مدیر گالری ریشه، صرفاً مدیریتی نیست، بلکه کنشی فرهنگی است. حفظ نمایشگاه در شرایطی که بسیاری از فضاهای فرهنگی تعطیل یا خاموش شدهاند، به نوعی ایستادگی تعبیر میشود؛ ایستادگی برای زنده نگه داشتن امکان گفتوگو از مسیر هنر.
نمایشگاه «ملاقات» را میتوان تمرینی برای امید دانست؛ امید نه به معنای خوشبینی سادهانگارانه، بلکه به معنای ادامه دادن. این مجموعه نشان میدهد که هنر میتواند در دل آشوب، به پناهگاهی موقت بدل شود؛ جایی برای مکث، برای مواجهه، و برای بازسازی درونی. «ملاقات» در نهایت، ثبت لحظهای است از سرگردانی آگاهانه؛ سرگردانیای که اگرچه دردناک است، اما هنوز تصویر میشود، ساخته میشود و به دیوار میرسد.
غزال زارع
زمستان 1404
بدون دیدگاه